Regulamin wycieczek drezynowych


Wstęp

   My, miłośnicy żelaznych szlaków, roztropnie troszcząc się o dzieje srebrnych nitek pośród pagórków, strzegąc półtorawiecznego dorobku kolei w OjczyŚnie, postanawiamy przemierzać je pojazdami, które napędzać będziemy osobiście, albowiem Śródłem godności człowieka jest wysiłek fizyczny. Będziemy wiosłować i pompować na drezynach ręcznych, pedałować na rowerach szynowych, odpychać się pychówką na gondolach drezynowych, stawiać żagle na bojerach drezynowych. Jako spadkobiercy tradycji Inuitów będziemy gnać po szynach także psimi zaprzęgami. Będziemy przemierzać nieczynne szlaki w dzień i w nocy, w śniegu i w upale lata, gdy żar leje się z nieba, będziemy gnać przez zarośnięte tory, niczym wieszcz:

Wpłynąłem na suchego przestwór oceanu,
Drezyna nurza się w zieloność i jak łódka brodzi,
Śród fali łąk szumiących, śród kwiatów powodzi,
Omijam koralowe ostrowy śmieci ze styropianu.

Dlatego też będziemy przestrzegać zawartych w niniejszym regulaminie zasad, aby przyszłe pokolenia mogły ujrzeć nasze piękne pojazdy i nas - żywych. Wszyscy - kolejarze Kolei Drezynowych, kolejarze dużych kolei, sympatycy MK, a także niezwiązani na codzień z drezynami poszukiwacze piękna; turyści drezynujący dla przyjemności, galernicy drezynujący za karę.
My wszyscy - pracownicy, wolontariusze i klienci Kolei Drezynowej zobowiązujemy się przestrzegać następujących zasad.
Zatem
Postanawiamy co nastepuje:

ROZDZIAŁ I - Nazwy i definicje ogólne

CZĘŚĆ I - pojazdy

§ 1

Drezyną nazwać można generalnie każdy lekki pojazd szynowy z napędem. W szczególności odnosi sie to do drezyn ręcznych, o których mowa w § 2.

§ 2

  1. Drezyną ręczną nazywamy drezynę o napędzie mięśniowym, ręcznym.
  2. W zależności od rozwiązania kwestii napędzenia, drezyny ręczne dzielš się na podtypy:

§ 3

Rowerem szynowym nazywamy pojazd szynowy o napędzie mięśniowym, nożnym, a także rowery jednośladowe przystosowane do jazdy po szynach, z zastrzeżeniem § 4.

§ 4

Gokartem szynowym nazywamy każdy samobieżny lekki pojazd szynowy z możliwością jazdy po drodze kołowej, jak i każdy lekki wielośladowy pojazd drogowy z możliwością jazdy po szynach. W przypadku napędu innego niż nożny należy to każdorazowo zaznaczać.

§ 5

Bojerem drezynowym nazywamy lekki pojazd szynowy napędzany wiatrem, z pominięciem drezyn napędzanych śmigłem.

§ 6

  1. Drezyną motorową nazywamy drezynę napędzaną silnikiem spalinowym.
  2. Jeżeli silnik nie stanowi jedynego napędu drezyny, wówczas należy, o ile jest to możliwe od strony poprawności językowej, używać nazwy z członem moto- , np. motorower szynowy, drezyna moto-ręczna (ręczno-motorowa), motogokart szynowy.

§ 7

Gondolą drezynową nazywamy lekki pojazd szynowy bez napędu, ze stanowiskiem dla prowadzącego odpychającego się kijem-pychówą, o ile pojazd ma na tyle małą masę i opory ruchu, że taki sposób napędzania jest możliwy.

§ 8

Wózkiem nazywamy lekki pojazd szynowy bez napędu.

CZĘŚĆ II - terminy techniczne


§ 10

Ubytkiem toru nazywamy przerwę w ciągłości toków szynowych zaistniałą z przyczyn innych niż konstrukcyjne (styk szyn, skrzyżowanie torów), np. z powodu kradzieży szyn.

§ 11

Drągiem nazywamy w drezynie ręcznej element drewniany, trzymany przez napędzających w czasie napędzania.

§ 12

  1. hamulcem zespolonym nazywamy system hamowania w sprzęgniętych ze sobą drezynach, umożliwiający jednoczesne zahamowanie, a także odhamowanie, wszystkich sprzęgniętych drezyn przez osobę znajdującą się na jednej z drezyn, bez pomocy załogi pozostałych drezyn.
  2. jeżeli system hamowania sprzęgniętych drezyn nie umożliwia takiego odhamowania, a jedynie zahamowanie, wówczas nazywamy go zespolonym hamulcem awaryjnym.

§ 13

Terminy techniczne nieunormowane niniejszą instrukcją normuje Instrukcja Ruchu R-1 oraz Słownik Języka Polskiego

CZĘŚĆ III - terminy organizacyjne


§ 14

(skreślony)

§ 15

  1. załogą drezyny nazywa się ogół osób jadących drezyną, zajmujących się jej napędzaniem, sterowaniem, obserwacją szlaku, dowodzeniem, a także czynnościami pomocniczymi, takimi jak w razie potrzeby zabezpieczanie przejazdów drogowych bądź przestawianie zwrotnic/wykolejnic
  2. pasażerami drezyny nazywa się osoby jadące drezyną, nie biorące jednak bezpośredniego udziału w jej napędzaniu, sterowaniu, i innych czynnościach opisanych w pkt.1
  3. dowódcą drezyny nazywa się osobę dowodzącą załogą i pasażerami drezyny.
  4. głównodowodzącym nazywa się osobę dowodzącą konwojem kilku drezyn.

ROZDZIAŁ II- ogólne zesady poruszania się drezynami


§ 16

  1. Drezyną jeŚdzimy wyłącznie po torach, z zastrzeżeniem pkt.3.
  2. Próby pływania po akwenach wodnych będą karane natychmiastowym zatopieniem drezyny.
  3. Gokartom szynowym zezwala się na jazdę także po drogach kołowych zgodnie z postanownieniami Kodeksu Drogowego.
  4. Dowódca drezyny może zarządzić przeprowadzenie drezyny po drodze w sytuacjach związanych z garażowaniem bądź przetransportowaniem drezyny przez ubytek toru.

§ 18

  1. W przypadku jeżdzenia po liniach tramwajowych należy korzystać z pojedynczej drezyny, bšdź ze zczepionych ze sobš drezyn wyposażonych w hamulec zespolony.
  2. Na liniach tramwajowych zabrania się zabierania pasażerów w celach zarobkowych bez zgody właściciela linii.

§ 19

W załodze każdej drezyny winnien znajdować się załogant z uprawnieniami drezynowymi, co szerzej normuje rozdział III niniejszego regulaminu

§ 20

W przypadku skrzyżowania z drogą kołową, dowódca drezyny lub konwoju drezyn wyznacza z pośród personelu kolei drezynowej jedną bądŚ więcej osób, odpowiedzialnych za zatrzymanie ruchu na przejeździe.

§ 21 - drezynowe psie zaprzęgi

  1. Prowadzenie drezynowych psich zaprzęgów jest dopuszczalne tylko na wyznaczonych szlakach, na których wypełnienie przestrzeni między drewnianymi podkładami ziemią umożliwia psom swobodną i bezbolesną pracę.
  2. pojazd drezynowy/wózek ciągnięty przez psy winien być wyposażony w hamulec, celem zapobieżenia najechania na psy w przypadku jazdy z górki
  3. Psy pociągowe w drezynowych psich zaprzęgach winny posiadać świadectwo, iż były szczepione przeciwko wściekliźnie.

§ 22 - bojery drezynowe

  1. Jazda bojerami drezynowymi dopuszczalna jest jedynie na wyznaczonych szlakach, na których skrajnia toru pozwala na jazdę bojerem.
  2. jeżeli na szlaku, na którym skrajnia zasadniczo pozwala na jazdę bojerem, znajduje się punktowa przeszkoda wymagająca złożenia żagla i/lub masztu (np. wiadukt, linia telegraficzna przecinajaca tor, krótki odcinek zadrzewiony), przeszkodę taką należy ująć w SRJ i w miarę możliwości oznaczyć w sposób umożliwiający bezpieczne wyhamowanie i złożenie żagla i/lub masztu.
  3. Postanowień pkt 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli bojer mieści się w skrajni.
  4. W przypadku układania Rozkładów Jazdy - jako że ruch bojerów drezynowych jest w dużym stopniu uzależniony od warunków meteorologicznych - nie należy za bojerami drezynowymi wyprawiać pociągów drezynowych, chyba że wyprawiony za bojerem pociąg drezynowy może w razie potrzeby dopchać bojer do najbliższego miejsca, gdzie możliwa jest zmiana kolejności pojazdów na szlaku.
  5. Postanowień pkt. 3 można nie stosować o ile bojer wyposażony jest w napęd dodatkowy (dotyczy to np. motobojerów).

RODZIAŁ III - przepisy porządkowe

POSTANOWIENIA OGÓLNE

§ 23

  1. Przed rozpoczęciem przejazdu drezynowego należy precyzyjnie wyznaczyć głównodowodzącego.
  2. Jeżeli jechać ma nie jedna, lecz kilka drezyn, należy ponadto wyznaczyć dowódcę na każdej drezynie, głównodowodzący zaś winien zasadniczo jechać na drezynie jadącej jako pierwsza.
  3. Od postanowień pkt 2 można odstąpić, jeżeli wszystkie drezyny są ze sobą sprzęgnięte, a w szczególności, jeżeli są sprzęgnięte i są wyposażone w sprawny hamulec zespolony.
  4. Głownodowodzący konwoju i dowódcy poszczególnych drezyn mogą wyznaczyć zastępców, jednak w razie sytuacji trudnej bądź niebezpieznej mają obowiązek przejąć dowództwo.

§ 24

  1. Uczestnicy wycieczek drezynowych mają obowiązek przestrzegać postanowień niniejszego regulaminu oraz słuchać poleceń dowódcy drezyny oraz głównodowodzącego.
  2. W przypadku nieprzestrzegania postanowień pkt 1, uczestnik imprezy zostaje karnie wykluczony z udziału w imprezie bądź też następnych imprezach. W takim wypadku wykluczonemu uczestnikowi nie przysługuje zwrot opłat.
  3. Od kar nałożonych zgodnie z pkt 2 można odwoływać się do odpowiedniego naczelnika, lub bezpośrednio do Dyrektora Kolei Drezynowej

UPRAWNIENIA

§ 25

  1. Rozróżnia się prawa jazdy na drezynę następujących kategorii:
  2. Szczegółowe wymogi na poszczególne kategorie prawa jazdy na drezynę oraz tryb egzaminowania normuje instrukcja KMR-2
  3. Do czasu uzyskania dokumentu-prawa jazdy na drezynę, właściwy organ kolei drezynowej może tymczasowo przyznać kategorię ustnie.

§ 26

Ze względów bezpieczeństwa każda osoba wsiadająca na drezynę powinna legitymować się prawem jazdy kategorii A bądź wpierw wysłuchać pouczenia o zasadach bezpieczeństwa na drezynie.

§ 27

Aby napędzać drezynę ręczną, drezyniarz winien posiadać kategorię B prawa jazdy, bądź też spełniać wymogi § 26 oraz ponadto poznać zasadę napędzania drezyny.

§ 28

W dokładnie określonym obrębie stacji można posiadaczom kategorii B pozwolić na samodzielną jazdę drezyną, o ile nie grozi to żadną kolizją bądź innymi niebezpieczeństwami.

§ 29

  1. Dowódca drezyny wyjeżdzającej luzem na szlak winien legitymować się prawem jazdy na drezynę o kategorii D1 lub wyższej, a ponadto posiadać znajomość szlaku.
  2. W szczególnych wypadkach dyrektor bądź naczelnik kolei drezynowej może każdorazowo zezwolić na wyprawienie na szlak drezyny dowodzonej przez posiadacza prawa jazdy kategorii C obeznanego ze szlakiem.
  3. W przypadku wyjazdu na nieznany szlak, wymagana od dowódcy jest kategoria D

§ 30

  1. Głównodowodzący konwoju kilku drezyn wyjeżdzających na szlak winien legitymować się kategorią D lub E. Dyrektor lub naczelnik może w razie potrzeby zezwalać na dowodzenie konwoju przez posiadacza kategorii D1, obeznanego ze szlakiem.
  2. Do dowodzenia drezynami w konwoju wymagana jest kategoria D1 prawa jazdy. W razie szczególnej konieczności wystarczeć kategoria C.
  3. W miarę możliwości, poza głównodowodzącym jadącym na pierwszej drezynie, na ostatniej drezynie konwoju dowódca powinien posiadać możliwie wysoką kategorię. Tyczy to się zwłaszcza przypadku jazdy po nieznanym szlaku, bądź gdy należy liczyć się z możliwością występowania ruchu na linii.

§ 31

  1. Na drezynach sprzęgniętych ze sobą i wyposażonych w sprawny hamulec zespolony nie jest konieczne obsadzanie poszczególnych drezyn dowódcami.
  2. Jeżeli sprzęgnięte drezyny nie posiadają sprawnego hamulca zespolonego, posiadają jednak sprawny awaryjny hamulec zespolony, na każdej drezynie, a przynajmniej na ostatniej - powinien znajdować się posiadacz prawa jazdy kategorii C, bądź kategorii B zaznajomiony ponadto z zasadą obsługi hamulca.

BHP


§ 32

  1. Na drezynie należy bezwzględnie słuchać poleceń dowódcy drezyny oraz głównodowodzącego, bądź ich zastępców.
  2. Polecenie "stój" oraz wszystkie inne związane z ostrzeżeniami o niebezpieczeństwie są ważne niezależnie od tego, przez kogo zostały wydane.
  3. Nieuzasadnione ostrzeganie o rzekomym niebezpieczeństwie jest surowo wzbronione. W przypadku powtarzającego się celowego fałszywego alarmowania, może być zastosowane dyscyplinarne usunięcie z drezyny bądź imprezy drezynowej (bez prawa do zwrotu kosztów).

§ 33

Pasażerowie i załoga nie powinni używać słów, które mogą być uznane za polecenia dowódcy i omyłkowo wykonane przez załogę - dotyczy to zwłaszcza wyrażeń związanych z ruszaniem.

§ 34

  1. W czasie jazdy nie wolno wsiadać i wysiadać z drezyny.
  2. Postanowień pkt 1 mogą na własną odpowiedzialność nie stosować funkcjonariusze kolei drezynowej
  3. W przypadku łamania postanowień pkt 1 przez uczestników imprezy możliwe jest usunięcie z imprezy uczestnika (bez prawa do zwrotu kosztów), jeżeli istnieje obawa, iż zagraża on przez to bezpieczeństwu swojemu bądź ruchu

§ 35

W czasie jazdy nie należy się wychylać z drezyny. Dotyczy to zwłaszcza miejsc ze skrajnią takich jak przejazdy pod wiaduktami i mostami oraz odcinki zarośnięte.

§ 36

W czasie przekraczania drogi kołowej, załoga drezyny ma bezwzględny obowiązek przestrzegać poleceń dowódcy, oraz być przygotowana na ewentualną konieczność zejścia z drezyny i zepchnięcia jej z przejazdu, bądź też - zwłaszcza na polnych przejazdach - liczyć się z możliwością wykolejenia i mocno się trzymać, i być gotową na konieczność szybkiego wstawienia drezyny z powrotem na tor.

§ 37

  1. Palenie tytoniu na drezynie jest dozwolone jedynie za zgodą wszystkich na drezynie.
  2. Palenie jest bezwzględnie zabronione, jeżeli zabraniają tego inne przepisy (np. leśne, kolejowe, gminne), bądź gdy mogłoby to stworzyć zagrożenie pożarowe.

§ 38

  1. Korzystanie z drezyny pod wpływem alhoholu lub środków odurzających jest surowo zabronione.
  2. Osoby znajdujące się pod wpływem alkoholu lub środków odurzających organizator wyklucza z imprezy w trybie natychmiastowym, bez prawa do zwrotu kosztów.
  3. Osoby łamiące pkt 1 płacą ponadto organizatorowi imprezy odpowiednio:
  4. Organizator NIE PONOSI ODPOWIEDZIALNOŚCI za szkody poniesione przez osoby łamiące pkt 1.

§ 39

  1. Wykonywanie zdjęć jest dozwolone.
  2. Kolej Drezynowa może poprosić o udostępnienie co ładniejszych zdjęć.

ROZDZIAŁ IV - Ubytki torów


§ 40

Organizator imprezy NIE ODPOWIADA za rozkradzione szyny

§ 41

Jeżeli fakt istnienia ubytku jest zawczasu znany należy uwzględnić to przy planowaniu imprez, Służbowego Rozkładu Jazdy, i ostrzegać załogi drezyn przed wyjazdem na szlak z ubytkiem.

§ 42

W przypadku wykrycia ubytku, należy w miarę możliwości udokumentować go fotograficznie i tekstowo. Notatka winna zawierać opis ubytku (np. "brak jednego odcinka prawej (patrząc w kierunku Pruszcza) szyny" i jego dokładną lokalizację. Sprawę należy przekazać dyrektorowi właściwej kolei drezynowej, który o sprawie zawiadomia odpowednio właściciela linii i Policję.

§ 43

  1. W przypadku wykrycia ubytku w czasie imprezy drezynowej, w której bierze udział więcej drezyn, nie należy odjeżdzać od miejsca ubytku, lecz pozostawić tam przynajmniej jedną osobę, która ostrzeże następną przybyłą drezynę o zaistniałym niebezpieczeństwie sygnałem D2 "Stój" i informacją ustną, z uwzględnieniem pkt.2
  2. Jeżeli przed ubytkiem znajdował się odcinek toru o znacznym spadku, osoba ostrzegająca powinna stanąć w miejscu oddalonym od ubytku o drogę hamowania rozpędzonej drezyny powiększoną ok 50-100 m.

§44

  1. Jeżeli jest to możliwe, o ubytku należy jak najszybciej powiadomić organizatora imprezy oraz załogę następnej drezyny środkami łączności. Jeżeli załogi następnych drezyn zostały w jasny sposób ostrzeżone o zaistniałym niebezpieczeństwie, można zaniechać osłaniania miejsca, zaznaczając jedynie miejsce ubytku w przyjęty sposób.
  2. Naczelnik lub dyrektor kolei drezynowej może zezwolić, aby zawsze zamiast osoby ostrzegającej, miejsce ubytku osłonić jedynie stosownym sygnałem zamknięcia toru. W takim wypadku postaniowienia pkt 2 § 43 odnoszą się nie do osoby ostrzegającej, lecz do sygnału zamknięcia toru.

§45

W analogiczny sposób należy oznaczać ubytki prowizorycznie załatane, na których wymagana jest szczególna ostrożność i/lub zejście z drezyny.

<< POWRÓT


© 2004 Krzysztof M. Różański kmr@drezyny.pl (tekst i rysunki)

Valid HTML 3.2!